Warning: include() [function.include]: URL file-access is disabled in the server configuration in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
Warning: include(http://www.tractortractor.org/includes/topmenu.txt) [function.include]: failed to open stream: no suitable wrapper could be found in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'http://www.tractortractor.org/includes/topmenu.txt' for inclusion (include_path='.:/usr/share/php:/usr/share/pear') in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
Nieuwsbrief Juni 2005
De Planning van mijn laatste week in Nederland.
Vrijdag 1 t/m zondag 3 juli speelde ik nog op de Parade in Den Haag. Het was raar om te weten dat dit de laatste voorstellingen in Nederland zijn. Mijn thuisbasis verkocht T-shirts en kilometers om me nog verder op weg te helpen. En 5 minuten voor de laatste voorstelling in Nederland kreeg ik geweldig nieuws: de volgwagen wordt gesponsord!!!!
Reden voor een drankje! ...Ik kan het nog bijna niet geloven..
Op dinsdag 5 juli bezocht ik Deutz-importeur Sieberg in Veenendaal die mijn tractor sponsoren. Het was een superfijne dag! Nog even met RTVLingewaard op de tractor, hihi door de Deutz-promotie masvelden. En s avonds uit eten met Johan, het hoofd techniek, en een man uit Duitsland die vanaf nu in het blad van de Deutz in Duitsland over mn reis gaat berichten. Inspirerend. De volgende ochtend, een sigarettenaanstekeraansluiting en een mooie foto van Siebergteam rijker, weer op de tractor gestapt en richting Breda gereden. Stromende regen, Hollandser kan niet. Op naar het Zuiden dan maar! (De mensen van Sieberg zijn leuk!)
En op 8 juli ben ik het land uitgegaan via Baarle-Nassau. Om 12.30 was ik met mijn tractor op het St. Annaplein in Baarle-Nassau een laatste bakkie aan het doen alvorens het land uit te gaan! En wie komt me uitzwaaien?! In ieder geval Jan en Jan. Hihi, twee burgemeesters, die van Baarle-Nassau en die van Baarle Hertog (Belgi)! En ze hebben een nieuwe tent voor me gesponsord (de oude was lek..), onwijs bedankt!!
Thuisbasis en trekkerteam
Ik heb gelukkig allemaal mensen om me heen die me gaan helpen om mijn droom uit te laten komen en die met me mee gaan op reis, ik stel ze even aan jullie voor.
Het trekkerteam
Irene van Geest, zij is de regisseuse van mijn voorstelling en onderdeel van het reisteam vanaf Ethiopi. Irene heeft me geholpen met het maken van de voorstelling die meegaat op deze reis. Verder zal ze tijdens de reis inspringen met een aan de voorstelling gekoppelde workshop. Die aansluit bij de werkzaamheden van War Child en die helpt allerhande materiaal te verzamelen voor na afloop van deze reis.
Geert Snoeijer, fotograaf en onderdeel van het reisteam vanaf Khartoum! Geert zal samen met Saar achtergrondartikelen maken tijdens de reis, en een column in het Parool kleur geven. Zodat het meisje op de tractor haar onbevangen verhaal kan doen, en zij garant staan voor achtergrondinformatie over projecten en situaties in de verschillende landen, die vaak complex maar ook erg interessant zijn.
Saar Frieling, onderdeel van het reisteam vanaf Balkan en Egypte! Saars interesse zit in de achtergronden rondom dit project. Ik zou vele woorden van haar kunnen aanhalen maar laat haar binnenkort zelf aan het woord. Saar zal o.a. achtergrondartikelen verzorgen samen met Geert.
KJ Sollie, onderdeel van het reisteam vanaf de Balkan! Deze allesman gaat ook mee op reis. Hij helpt met filmen, vastleggen van het reisverslag, en zal op zijn unieke manier een kanjer zijn in het reisteam. Ik kwam met hem in contact via de interne site van Artsen zonder Grenzen waar hij regelmatig voor werkt. Top!
Colin Kassies, onderdeel van het reisteam vanaf Frankrijk. Colin is de technische man van het trekkerteam tijdens de reis. Hij helpt al maanden met de logistiek en routeplanning. Is bezig met zijn groot rijbewijs voor de volgwagen, en brengt de tractor tot leven tijdens de voorstelling.
En ook als ik onderweg ben, zijn er in Nederland nog een heleboel mensen actief, dus als je iets wilt weten kunnen zij je helpen.
De thuisbasis
exPRtease, mijn professionele PR-hulp, bestaande uit Jeanine Schimmel en Edzart Bentinck, bestoken de media met informatie over mijn project en brengen alle interessante wetenswaardigheden onder de aandacht pers@tractortractor.org
Kirsten Ossevoort, (m’n tweelingzussie) doet het winkelbeheer van de website. Zij is dus degene die je een T-shirt of een singletje opstuurt als je iets bestelt op de winkelpagina. Tevens zal zij de mensen persoonlijk op de hoogte brengen als ik in het land van hun gesponsorde kilometer ben..tof! winkel@tractortractor.org
Rosan Gompers helpt me met sponsorwerving en organiseert een Doe je droom congres. Iets waar ik erg naar uitkijk en heel erg bijzonder vind. Dit project gaat meer en meer over dromen verwezenlijken, hoe doe je dat? Rosan geeft op haar manier invulling aan deze reis en aan haar carrirewens om dit soort congressen op te zetten en mensen te coachen en begeleiden, en van een netwerk te voorzien. sponsor@tractortractor.org
Ans Ossevoort, mijn moeder. Zij ondersteunt het team op allerhande praktische vlakken!
Herman Ossevoort, mn vader is de man die de financin beheert!
Emmy Brekelmans en Joost van Wilgenburg, vormen samen Wild Vlees de vormgevers van dit project. Website, merchandising, prentenboek. Bedenk het maar, Joost en Emmy gaan er aan staan. Een gouden team van creatieve alles-maar-dan-ook-alles doeners!
Marco Bakker, de websitebouwer! Een gouden trio met Joost en Emmy. Als iemand het zwaar te verduren heeft gehad met me dit jaar, dan was het Marco wel. Hoe constant en consequent ik ook aan dit project gewerkt heb, is dit een project in ontwikkeling geweest (nog steeds), en dat hield onder andere in dat de website ook steeds weer aangevuld en uitgebouwd moest worden.
Martine Werners, the leader of the pack! Deze duvel-uit-het-doosje is een gouden hand in het team. Ze zal de leiding van de thuisbasis op zich nemen, de reis qua PR en communicatie begeleiden, zowel intern als extern. You go girl, Im really happy to meet you here. info@tractortractor.org
IJsbreker, here I come!!
Trouwens, helemaal vergeten te vertellen, tenminste op het internet: Een week voor Oerol werd ik gebeld door een man uit Kaapstad, Ad Keukelaar van Forest Glarehouse, die dankzij de hulp van Jonneke, van Beluga (Noord en Zuidpoolreizen), de laatste boot-etappe met de ijsbreker vanuit Kaapstad naar Antarctica wil helpen realiseren! De volgende dag belde hij al weer terug. Hij had gesproken met de directie van de betreffende bootmaatschappij en met de bemanning van de ijsbreker! En volgens hem moet het gaan lukken straks.. Er schijnt zelfs een takelinrichting aan boord te zijn waarmee de tractor in de sneeuw kan worden getakeld! Als er maar een beetje media-aandacht om dit project hangt tegen die tijd, sta jij op die boot straks, zei hij. Oh, ik hoop het echt-echt!
En Ad gaat zn best doen om mn komst in Zuid-Afrika tot een feestje te maken. Nou ik vind het al een feestje op zich, deze actie! (Ad Keukelaar heeft een heel grote Harley Davidson zaak in Kaapstad. En hij begeleidt ook jaarlijks de intocht van Sinterklaas in Kaapstad hihi, wauw, op de motor!)
Koe op de snelweg gesignaleerd vandaag!
23 juni – Hihi, dat is vast geen toeval. Die Koe hoort in mijn voorstelling en ze wilde vast weten wat ik over haar te vertellen heb.. Zometeen stap ik weer op mijn trekkertje en rij naar de Parade in Rotterdam. Ik pik m wel op als ik erlangs kom!
Van revisie tot vertrek!
Donderdagochtend 9 juni vertrok ik, met de trekker achterop een vrachtwagen, richting Harlingen haven. Daar ben ik op de trekker gestapt en de boot opgereden. (ssh ja, ik reed inderdaad een beetje klungelig die vrachtwagen af!) Vanaf dat moment reed ik trekker, en dat zal ik doen tot ik op de Zuidpool beland. Maar eerst die boot op naar Terschelling.
Oerol was geweldig. De eerste dag dat ik speelde was zondag, stromende regen..op het einde van het eiland bij Oosterend. Stonden er ineens 130 mensen voor mijn neus met een stralende glimlach. Ik zei: jullie zijn helden, met dit weer! Toen hoorde ik een paar stemmen zeggen: ach, als jij helemaal tot aan de Zuidpool rijdt voor zulke doelen, kunnen wij ook best een regenbuitje trotseren.
Het afscheid nemen begon eigenlijk al op vrijdagavond. Toen hoorde ik namelijk ineens dat de boot misschien drie kwartier eerder zou vertrekken, en dat ik zelf misschien nauwelijks het afscheidsconcert van Andre Manuel zou meemaken. Ik stond midden op de Westerkeyn het festivalterrein, bij een geweldige band. Ik zag mn teamgenoten om me heen dansen, en had het gevoel al op de boot te staan. Dag, daar ga ik. Jezus jongens wat was het fijn om met jullie samen te werken dit jaar. Wat ben ik blij dat ik jullie tegen kwam en hop, daar ga ik. Pfffffff, ik zal jullie vreselijk missen!
Zaterdagavond
Tot heel laat gewerkt aan het spandoek (ja, wie een spandoek wil moet zweten!). Toen de kroeg ingedoken met Andre, of liever gezegd op de tractor gestapt en naar het strand gereden. Ik reed de strandovergang op, eigenlijk moet ik m hier netjes parkeren he, maar ik reed toch door. Net zo lang totdat mijn trekker met zn voorwielen in het water stond. We stapten af en ik dacht: dit is het Noorden, dit is het Noorden. Nog een blik in de andere richting. Ik voelde hoe de grond trilde van de trekker die nog aanstond. Ik zei het tegen Andre; voel je hoe hard de grond trilt van die trekker? Nee, zei hij. Dat is de trekker niet, dat ben ik. Ik moet pissen. Even in mn eentje in de branding gestaan en naar het Noorden getuurd. Toen zijn we op de trekker gestapt, omgedraaid en teruggereden. Vanaf dit moment gaat het Zuidwaarts dacht ik. Het is nu echt begonnen he, zei Andre. Ja, hier start mijn reis.
Twintig meter verder kwamen we twee figuren tegen in het donker: Irene en Colin, mn teamgenoten, met 4 glazen bier in de hand.
Afscheid 19 juni 2005
Ik heb nog nooit zon magische dag beleefd als afgelopen zondag. Als de aanvang van een reis iets zegt over hoe hij verlopen zal, dan weet ik zeker dat deze reis magisch wordt!
De dag..
De voorstelling.
Ik dacht dat ik mezelf goed in de hand had, de zon scheen, er waren heel veel mensen. Spontane bekenden en vrienden. Omrop Fryslans Annet filmde en RTV Oosts Bart, de vriend van Sandra een collega actrice waarmee ik in de hele leuke voorstelling Perfecto Mundo speelde, van Lieke Benders. (die me vorig jaar hielp met de voorstelling op Oerol).
Ik had mezelf in de hand tot een vrouw in het publiek overging van een aanstekelijk lachen, in huilen. Ik kende haar niet maar deed spontaan mee. Foei, slechte actrice, stond ik daar bovenop mn trappetje.. Vanaf dat moment werd de voorstelling hilarisch en ontroerd tegelijkertijd. Ik hikkend van de plotselinge emotie het verhaal verteld van die koei die zo graag in de boom wou klimmen! Bij het dromen planten stopte een klein meisje haar droom op een eigen plekje tussen het gras in de grond. Tijdens de meditatie zag ik haar zitten met de ogen dicht bij haar eigen droom, het zag er zo lief uit.
Na de voorstelling champagne met Terschellinger koek! Joop en Riet van Oerol kwamen me uitzwaaien en ik kreeg een gigantisch veldboeket met teksten van het hele Oerolteam erop, en een Oerol-vlag. Ik beschouw mij een klein beetje een Oerol kindje omdat zij me de kans gaven deze voorstelling met de trekker op Terschelling te maken. Vandaar ook mijn start vanaf dit eiland, en dit festival richting de Zuidpool!
Afscheid nemen, gesprekken, champagne, gelukswensen, contacten voor onderweg.. Toen kwamen er ineens drie tractoren aanrijden: vooraan een grote blonde vrouw op een oranje Renault. Daarachter twee meisjes in een blauwe Ford, en een vader boer met zijn zoontje in een grote groene Fendt! De banden nog vol met modder en hooi, alsof ze rechtstreeks van het land kwamen. Het zag er meesterlijk uit. Dit is pas humor, boerennuchter en stoer. Ik liep naar de vrouw op de oranje trekker toe om haar te begroeten. Toen zag ik ineens Ron zitten van de Terschellinger Cinema mobile. Hij zat in zijn eentje voor zijn caravan. Ik dacht: ja, dat wordt niks met die film vandaag er gebeurt hierbuiten zoveel.. En ineens werd ik aan de hand meegenomen door iemand van mn team, de caravan in..
Daar draaiden ze een filmpje voor me waar ik stijl van achterover sloeg. Het was een opname van Marco Borsato tijdens een concert in Antwerpen, een paar weken geleden. Hij sprak over dingen die klein beginnen. Het in gang zetten van iets groots begint vaak bij een stap van 1 mens. Toen vertelde hij het verhaal van mij, een meisje dat helemaal naar de Zuidpool wil rijden op haar tractor. Omdat ze op een bijzondere manier aandacht wil vragen voor de mooie dingen in deze wereld. En dat ze zich in wil zetten voor het werk van War Child omdat ze beseft hoe belangrijk het is dat een kind de kans krijgt om te durven dromen. Toen zong hij het nummer Vlinder voor mij en voor alle duizenden bezoekers in de zaal: Over dat je niet meteen een held hoeft te zijn, dat je mag vallen en klein zijn en dat elk klein stapje telt. Het was alsof een grote beer tegen een kleine beer zei: wees maar gerust, die honing vindt je wel.
Als iets symbolisch is voor het afgelopen jaar, dan is het dit nummer. Ik wilde zo graag deze reis gaan ondernemen, en liep tegen al mn angsten en tekortkomingen aan. Maar nu is het tijd, en mag ik gaan trekkerrijden, en iets doen waar ik goed in ben. Ik liep de caravan uit met de gedachte: kom op jongens, ik ben er klaar voor, we gaan!
En dat deden we, ik liep naar de trekker en viel haast in de armen van de Tukkers-connection, ja-ja Ron is een echte tukker, prachtig geklede mime-clowns die omstebeurt afscheid van me nemen. De theatrale wereld die ik had gecreerd met mn voorstelling kwam tot leven hihi. Ik nam afscheid van de clowns, de laatste hield me nog even beschermend vast en toen klom ik dan echt op de trekker. Wie gaar er voorop naar de haven vroeg ik aan de andere tractoren..Jij zeiden ze. Oh-oh ok! En daar gingen we. In de haven stond Andre Manuel voor zn mini-huiskamertje op ons te wachten. Het afscheidsconcert. We parkeerden onze trekkers om hem heen, het publiek kwam erbij. En Andre zong dat we er kippenvel van kregen. Omdat hij begon met de liedjes uit de voorstelling kroop ik bovenop mijn trekker en ging op de motorkap staan. Zuidpool, die kant op, daarheen! Het was een plaatje, en het klinkt als een sprookje maar we zongen allemaal Feest-feest-het is feest!
De boot op, met de trekker, en alle trekkers gingen mee. Op de boot een gigantisch spandoek en iedereen witte zakdoeken: DOEI
s Avonds ben ik bij zonsondergang over de afsluitdijk gereden. Links, een gigantische haast volle maan, rechts een mooie rode lucht met wolken en een ondergaande zon.
War Child daaaaaag
Op weg naar het zuiden kwam ik natuurlijk even door Amsterdam. En wie moest ik daar bezoeken? Het geweldige team van War Child natuurlijk! Ineens was het duidelijk dat ik wegging en er zat een kleine knoop in mijn maag. Het was zo fijn om af en toe tijdens deze hele organisatie even bij hun naar binnen te wippen. Want steeds als ik daar wegkwam liep ik een stukje lichter. Hoe fijn het is als mensen elkaar over en weer inspireren!
+-) Groetjes van Manon
*Plezier verzekerd, tot aan de Pool! *
Plezier Verzekerd is het motto van de Europeesche verzekeringen. En dat motto zal ik dragen tijdens deze reis op mn tractor! De Europeesche verzekeringen sponsort deze reis en haar doelen.. Zij zullen mij en mn team verzekeren tot aan de Pool, en ook de volgwagen en de tractor zullen door hun verzekerd zijn tijdens deze reis.
IK VIND HET HELEMAAL GEWELDIG
De gesprekken met Jan den Duijn waren hartverwarmend. Geweldig om te merken dat ze bij zon grote organisatie, zo met hun hart durven spreken, en op hun manier een bijdrage leveren aan bijzondere initiatieven. Ze doen niet vaak aan sponsoring maar vielen voor het ontwappenende en positieve karakter van deze reis. En voor het feit dat ik dat inzet om op een mooie manier aandacht te geven aan bijzondere projecten, die zich inzetten om deze wereld een stukje beter en eerlijker te maken.
Vertel je verhaal maar, dat zal ik doen
Tractor klaar voor de reis..
Twee weken voor Oerol ging mn trekker in totale revisie! (firma Haan, Kwadijk)
Bij de Haan
Gerro en Bart Haan toonden enorm inzicht, de dag dat ze de eerste blik op mn trekker wierpen. Alsof ze zelf al vaak door de woestijn tractorgereden hadden hihi! De tractor heeft nieuwe banden, alle ringen en rubbers, koppelingsplaat en remschijven zijn vervangen, nieuwe stuurstang, stoel en bovenal een extra tal filters voor de diesel en olie. Aangezien rijden door Afrika met Afrikaanse kwaliteit diesel en kilometers woestijn en stof het nodige zal vergen van tractor en bestuurder.. Twee weken voor Oerol werd de hele tractor uit elkaar gehaald, en Colin mn technicus was erbij. Hij heeft alle raad en adviezen in ontvangst genomen, en heeft mee helpen sleutelen. Straks is het zijn taak om mij weer te instrueren over onderhoud en aanverwanten..
tractorsponsoring Same Deutz-Fahr
Dankzij de sponsoring van Same Deutz-Fahr in Itali, Sieberg de Nederlandse Deutz-importeur in Veenendaal, en samenwerking met Deutz firma LMB Haan, ben ik met trekker en al klaar voor de grote reis naar het Zuiden!
Specsavers sponsort een heldere open blik op de wereld..
Specsavers opticiens aan de Kinkerstraat in Amsterdam sponsort me tijdens de reis met een jaar lang gratis daglenzen en een bril (voor in de woestijn)!
De dag dat ik daar, praktisch in mn pyjama naar binnenliep om toch nog op tijd een bril voor op reis te regelen, had ik niet op sponsoring gerekend. Hoe bijzonder de eigenaar uit d hoek kwam toen hij uiteindelijk na de oogmeting en een gezellig gesprekje over sponsoring begon.
Heel erg bedankt!
Zuidpoolfeitjes
De Zuidpool is meer dan 19.000 kilometer hier vandaan en beslaat een gebied van zon 14 miljoen km2, het vriest er altijd, soms wel tot 80 graden Celsius, en dagelijks valt er 10 tot 15 cm verse sneeuw. Op 14 december 1912 bereikte Raouls Amundsenals eerste de Zuidpool. Op de Zuidpool schijnt de zon van 21 september tot en met 21 maart aan een stuk en van 21 maart tot 21 september is hij niet te zien en de windkracht op de Zuidpool kan oplopen tot 300 km per uur. Er groeien meer dan 350 soorten korstmossen op de Zuidpool. In de oceanen rond Antarctica zwemmen zon 600.000 miljard krillkreeftjes rond. Samen wegen ze meer dan alle mensen van de wereld.
De eerste voertuigen die over de Zuidpool reden waren tractoren, ja echt waar, en ze doen dat nog steeds! Al zijn ze nu omgebouwd en voorzien van rupsbanden en dergelijke. In 1958 begeleidde Sir Edmund Hillary (de eerste beklimmer van de Mount Everest) een Poolexpeditie met een groep tractoren. Uiteindelijk verliep die reis zo voorspoedig dat zij als eerst op de Zuidpool aankwamen. (...)
Op dit moment is de Universiteit in Ohio bezig met het promoten van een heavy tractor-route over Antarctica. Aangezien deze manier van transport veel veiliger (dankzij nieuwe infra groen sattelietfotografie) en milieuvriendelijker is dan vervoer en bevoorrading van basissen per vliegtuig.
Op de Zuidpool leven geen ijsberen, die vind je op de Noordpool en in mijn voorstelling alwaar het meisje beren op de weg ziet die er niet zijn. Op de Zuidpool heb je pinguins!
groetjes van Manon
Gepost op 2005-07-12 21:41:48 door manon
