Warning: include() [function.include]: URL file-access is disabled in the server configuration in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
Warning: include(http://www.tractortractor.org/includes/topmenu.txt) [function.include]: failed to open stream: no suitable wrapper could be found in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'http://www.tractortractor.org/includes/topmenu.txt' for inclusion (include_path='.:/usr/share/php:/usr/share/pear') in /home/virtuals/tractortractor/public_html/nieuwsbrief/index.php on line 72
1e nieuwsbrief 2006
Alleen verder…
Vrienden gemaakt en helden gevonden in Gondar, Noord Ethiopie
Chaos in Khartoum
Kerstboom en glitters in Noord Soedan
Deze Nieuwsbrief schrijf ik maar in de omgekeerde volgorde want de laatste is al weer zo lang geleden. Het nieuws waar ik het meest mee bezig ben op dit moment zou dan onderaan een hele lange nieuwsbrief komen. Wellicht dat jullie ondertussen wel eens het reisverslag op www.tractortractor.org/zuidpool hebben bekeken, en een beetje op de hoogte zijn het wel en wee van deze reis. Ik ben in elk geval elke keer weer enorm blij met alle leuke reacties in het gastenboek.
Radio
Voor de mensen die me ook eens LIVE! willen horen vanaf de plek waar ik op dat moment ben!
Wereldomroep
Ik wordt wekelijks gebeld door de Wereldomroep in het programma ‘Onderweg’. Het is in Europa te ontvangen op de korte golf radio. Op woensdag of donderdag ben ik in de uitzending tussen 10 en 12 s’ ochtends.
(Zie voor een internetradio-link of kortegolf frequenties www.RNW.nl )
Het is vnl voor vrachtwagenchauffeurs bedoeld, en daar krijg ik nu ook heel veel hele leuke reacties van. Henk Wijngaard heeft zelfs een ingezonden gedichtje voor mij op muziek gezet en gespeeld in de uitzending! (nu gebruikt als trailermuziekje vh interview)
Radio Dolce Vita
Sinds Soedan wordt ik ook gebeld door het KRO radioprogramma Dolce Vita.
Op woensdag ochtend tussen 8 en 9.30 op radio 747 AM. Ze hebben zelfs een link naar de website en uitleg over mijn project op hun website gezet; www.dolcevita.kro.nl. Daar kan je ook de weblink vinden voor internetradio. De gewone radiofrequentie is natuurlijk 747 AM.
‘Het gevoel dat je wil delen’, de one-liner van de KRO sinds een aantal jaren sluit bijna naadloos aan bij mijn projectomschrijving dat Zuidpool wil samenwerken met de media zodat ze niet alleen gaat…... en dat komt goed uit…..
Alleen verder…
Ik ga alleen verder…tenminste….met mijn nieuwe tractortentje en nog steeds met het leukste hondje op de wereld, de eigenwijze Kosovaarse border collie; Kosovo!
Na negen maanden reizen en nog net zoveel te gaan, blijft de volgwagen in Addis Abeba achter en ga ik alleen verder op mijn tractor. Na een proefrit in Egypte en Soedan hebben mijn team en ik dit besloten. Ik hoop wel zo af en toe iemand mee te nemen op het spatbord van mijn tractortje. Want vanaf de tractor is het toch de beste plek om deze reis mee te maken zoals’ie bedoeld is.
Thuisteam in Addis Abeba
Een plaksetje, een fietspomp… en een grote bandenlichter kreeg ik mee van Colin, de technische man. ‘Heb je wel eens een fietsband geplakt?’, vroeg hij.
Saar en Geert zijn in Addis Abeba terug gegaan met het vliegtuig. Ze komen hopelijk in Mozambique weer terug om meer mensen te interviewen voor hun boek over Grootouders en Kleinkinderen. Colin en de volgwagen blijven in Addis Abeba. Colin wordt zo een ‘thuisbasis’ en Afrika-ANWB op afstand en reist later door naar Zuid Afrika. Voor ik vertrek bouwen we samen met behulp van de Same Deutz-Fahr importeur hier in Ethiopie een tentje voor op de tractor, krijg ik basis technische tractorles en brengen we de nodige handige extra’s aan op de tractor. Terwijl ik richting Oeganda en de War Child projecten daar rijd, gaat Colin nog een heleboel regelen voor de laatste koude kilometers van de reis.
Zijn belevenissen zijn te lezen op www.tractortractor.org/volgwagen
Filmcrew
Ik heb een nieuwe filmcrew! Hester en Chai (spreek uit Gai) zijn me komen filmen bij de laatste dagen in Addis Abeba en de eerste vijf dagen ‘in m’n eentje’.
Elke nacht was het onweer want het regenseizoen is begonnen maar de samenwerking verliep vlekkeloos en het was heel erg gezellig bovendien. Hester en Chai, en hun ‘producente Christel, hopen met het materiaal van die dagen een pilot te maken en verdere fondsen te vinden voor een documentaire. Ik hoop van harte dat ze dat gaat lukken!
Gondar
In Gondar in Noord Ethiopie ging ik op bezoek bij de projecten van Marieke Boersma. Zij werkt al vier jaar in Ethiopie via oa. een Oostenrijkse organisatie. Zij heeft samen met een andere Nl-se de hele, daarvoor niet bestaande, opleiding Fysiotherapie aan de universiteit van Gondar opgezet. Dit jaar studeren na vier jaar de eerste studenten af. Daarnaast doet ze CBR, Community Based Rehabilitation met een team van Ethiopische mensen. Ik bezoek alle projecten en ben echt diep onder de indruk van het respect en vertrouwen dat Marieke en haar team hebben en uitstralen. De down to earth benadering van Marieke en haar networking zorgen voor een uitgebreid vangnet voor een boel hulpbehoevenden in de regio. En het maakt de mensen zelfstandig en zelfredzaam, wat wil je nog meer..
Ook stelt ze me voor aan Ngisti, die vier jaar geleden is begonnen om voor de straatkinderen in Gondar te zorgen. Ze regelde een huis, scholing, eten via de gevangenis, en dat alles op eigen kracht. Nu heeft ze aan Marieke een ‘sponsor’, die de kinderen ook met medische hulp ondersteunt. Ze zijn beiden binnen de kortste keren mijn helden in Gondar. Respect!
Ik speelde twee keer mn voorstelling. Een keer voor wel 3000 schoolkinderen op hun schoolplein, en een keer middenin de stad, naast het kasteel op een plein. Na afloop rende de hele stoet achter me aan, de stad door.
Khartoum
Khartoum was waanzinnig, enerverend, slepend en vermoeiend maar een fantastische ervaring. Ik heb daar mensen gesproken, en dingen beleefd die ik nooit had kunnen dromen. Het organiseren van sommige dingen kost tijd maar ik heb m’n voorstellingen daar gespeeld voor vele bijzondere mensen en media, heb een mime-les gegeven aan de studenten van de theaterschool en gesproken met, en geluisterd naar, Omar Echzas de bekende volkszanger uit Darfur, die zingt over vrede! Ik sprak met heel veel mensen, kreeg nog veel meer uitnodigingen en werd de hele weg van Khartoum naar de grens van Ethiopie herkend en aangesproken door Soedanezen die over me hadden gelezen of gezien, en me succes wilden wensen. De Soedanezen zijn warm, vriendelijk en goedlachs en ze willen allemaal vrede voor hun land, en dat de buitenwereld maar weet dat ze echt lief en heel gastvrij zijn. Er zijn teveel verhalen voor m’n website, de Soedanese geheime dienst, het aanbod van de SPLA en van de VN, geen tijd om ze nu allemaal op te schrijven….dat komt in mn boek goed hoor (uitgeverij De Geus)!
Noord Soedan
Ik voel me ellendig en alleen, ik bereik mn eigen ‘einde van de wereld’. Het zijn de feestdagen en een eenzaam gevoel heeft zich ondanks het gezelschap van het tractorteam en het hondje Kosovo in mij genesteld. De natuur en het uitzicht zijn fantastisch maar de zwarte rotsen, het kadaver van een dode koe, en de nachtelijke oneindige sterrenhemel wakkeren een eenzaam verdriet in me aan. Gelukkig zijn de mensen hier zo vriendelijk een goedlachs dat ik niet de hele tijd verdrietig kan zijn. We hebben uiteindelijk een kerst met kerstboom en pakjes, en vieren Oud en Nieuw lekker 2x voor twee tijdszones.
Zie website voor: ‘Kosovo heeft zumba-lippen!’
En binnenkort: De spannende weg door Noord-Kenia waar ik niet omheen kan..hongersnood, geen water in dat gebied..bendes op de weg. Ik weet nog niet wat ik doen ga, of ik via de woestijn en langs misieposten naar Lake Turkana trek of toch een ‘veilige transport’ verkies..
Voor nu tot gauw, en groeten uit Ethiopie!
Liefs van Manon en Kosovo
Gepost op 2006-04-12 15:17:42 door Manon
