Tips voor tractorreizigers (e.a.)....

Dag allemaal,

Voor iedereen die naar Oerol gaat, ik rij er morgen t/m zaterdag ochtend rond op de fiets! Ik geef geen voorstellingen maar overleg grote inhoudelijke beslissingen achter de schermen op de plek waar het ooit allemaal begon...

Voor vrienden die mee willen lezen en reageren op de inhoud van mijn boek, kijk op de vriendenpagina. Het onderwerp dit keer is diep!

Binnenkort meer info. Maar nu even tractornieuws!
Dankzij een vraag op mijn gastenboek van een Zuid Koreaanse tractoravonturier. In 't Engels dus:

Here an info message for all tractor-travellers:

How did you repair your tractor when you stayed in Africa?
- In Africa (even in dessert of Sudan or Namibia) there are people everywhere. (if you stay on some road or track you'll have at least 1 car/truck passing you per day. Mostly more because you are slow!). And they can help. In poor countries more people know about machine-problems. And if they don't, they can always guide you to somebody who knows. In small villages or cities there are workshops.
- The keyword is: showing friendliness and respect.

how obtain to oil when you stay the Africa?
- In every city there is a workshop where you can find oil. My tractor didn't consume oil even though it was old. But if yours does maybe you take some with you, just like taking extra diesel.

Who is taking pictures of you?
- I do it myself, just of tractor in landscape or with people. I put it on a stone or so and press the 10sec option. Or you can ask somebody to take your picture. It is better to take a digital camera foor many reasons. One is: in rural area's people don't always know how to hold the camera. So with digital you can check if you are really on the photo;), and not just the sky... :)

Is it possible to drive the Europe with tractor?(Italy, turkey, France....and so on.)
- It is very possible to drive Europe on a tractor. Don't go on the highways, but the main national roads are fine. Check the signs. And they are wide so it's almost no problem for people to overtake you. (If you drive on the smaller roads you need to often go to the side to let cars pass, no problem, you have time;)
- Netherlands was my most difficult country for tractor driving. It is a small country with much more narrow roads and many rules that say: no tractor. But, there are farmers anywhere so you can find your way around. It's fine!

As for crossing the border, what is necessary?
- Crossing borders you need your passport.
- Sometimes you need to buy a visa. (at the border post or in advance, check with your countries embassy)
- The tractor needs an international insurance.
- And a 'Carnet de Passage'. A form that shows the border people you are travelling and not selling your tractor in that country.
- you need the papers of the tractor, showing that this tractor is yours (or your sponsor's with letter from them saying they lend it to you) (I think that is all)

How many did you change your tires?
- Maybe I was very lucky with tires, but i think all careful tractor drivers don't need to expect big problems. You drive slowly, the tires don't wear. You are made to go off road or on dirt tracks. I had one new tire after 3 years. This was my fault. I had too much are in the tire and then it's easier to get a puncture.

What is necessary before i travel a world tour on a tractor?
- You need to look al all the possible routes, and check the political conditions in every country. Is it safe? If maybe not safe, make an alternative plan.
- You only really need the biggest maps possible. (This means I had only 3 maps. 1 of Europe, 1 of Northern Africa, 1 of Southern Africa. This way the roads on the map are the biggest and are more likely to excist after rains or years)
- Take essential spare parts with you: dynamo, starter engine, V-belt, tire repair kit, foot pump pump, tire levers, metal and rubber rings, gaffer tape,... are the most essentials. (You could go without dynamo or starterengine, but then you need, to check if your spare part is for sale in the countries you travel through, and the money and time to take a bus and buy one in a big or capital city when necessary. Leaving your tractor behind.)
- You can store many spare part in a box you can weld under your hood, nobody expects that there;)
- I say it's best (easier on roads and tracks, handy for helping others, looking like you have little) if you build a big box on the back of your tractor. (see photo's on my site), behind your seat and between the big tires, on top of the iron system where you can hook a plough on (don't know the English word for 'Hefinrichting'). I divided the box in TOP and BOTTOM, the bottom fitted 2 jerry cans with fuel, a jerry can with water and some technical stuff and stove, fuel for stove and pans. In the TOP I had: some essential medicine antibiotics, malaria cure (Africa not Europe), painkillers in case of accidents, bandage + tape. Food in cans for dessert or emergency/breakdown stay in deserted place, food, mattress, clothes and sleeping bag. I had a secret box for 'luxury items' as camera and other technical things. Nobody ever saw it. I made a system so I could sleep on top of the box and sewed my own tent: from roller bar over box to the floor (see photo on site). This way you sleep on tractor (safe for tractor), you have all your things inside the tent (good when it rains or when many people are watching, they don't see what you have. Although all I had was very simple just like locals, is best!)
- Biggest luxury for me were ‘wet wipes’ you can throw away. This way you can safe your water for cooking etc. and you are also keeping yourself clean which means healthy!
- a friendly dog is not necessary but really nice company. And it will watch out for people when you are cooking so you don’t have to be alert all the time. It needs to be very friendly, you don’t want problems, you are a guest. But even a friendly dog means there is something, you are not alone, people come a bit more lowly and this is good for respectful contact. Being friendly and respectful (and also asking/claiming it from others) is the most essential tools, you will be helped even if you don’t speak the same language.
- Other tip for contact with people: always learn 3 things in their language (ask translation at the border)
Learn to say ‘hello, how are you’, ‘thank you’ and ‘is this a problem’ in the local language. It opens doors when they see you make an effort, and it’s always good to know someone understands it when you say thank you!

Oh, and I put an extra (secret) key in, close to the hood, so I could block the electricity from the battery. (ask a tractorcompany or mechanical workshop).

This means nobody can start your tractor when they put a piece of metal on your dynamo-input. Very essential because otherwise tractors are too easy to steal!

Answers thanks to the questions of tractor driver Ki -Tae Kang (South Korea): www.cyworld.com/dreamtractor

Veel kleine dingen kunnen iets groots mogelijk maken!

'Soms moet je het gewoon doen!'

Gepost op 2009-06-18 00:00:00 door

FB detacheerders

FB detacheerders had aangeboden me te helpen bij het aanbieden van lezingen.
Eind vorige week stuurden ze uitnodigingen rond naar een aantal Rabobanken waar ze mee samenwerken. En nu zijn er al 4 lezingen geboekt!
Wat ongelooflijk geweldig!! Dank voor jullie hulp. Dat ik de bijzondere verhalen van onderweg mag gaan vertellen en jullie me op die manier helpen de laatste etappe gerealiseerd te krijgen!

Gepost op 2009-06-16 00:00:00 door

Waarom reis ik? Om mooie verhalen over deze wereld te vertellen!

Ik ben begonnen aan het schrijven van mijn 2e boek.
Jaaa, de verhalen mogen vertellen!!! De inhoud van de reis vormgeven en uit kunnen dragen. Daarom maakte ik ‘m toch! Inspiratie. Delen. Laten zien hoe mooi de wereld is!

Het volgende verhaal is er een voorbeeld van:

Alebachew.
"Manon. Ik heb een keer, bijna twee jaar geleden op het Oerol bij jou een droom ingeleverd. Wat voor een droom, een lang verhaal.
Ik reisde door Ethiopie met mijn reisvriendin Willy. In Addis bezochten we een schoolproject dat wij steunen. Hartverwarmende ontmoeting met een stel families. Ook bezochten we een soort revalidatiecentrum voor kinderen die na een operatie aan hun benen (meestal door polio) daar revalideerden. Ze voetbalden zelfs en hielpen ook mee het huis draaiende te houden. Prachtig.

Met mijn vriendin en een jonge Ethiopische vriend, Abiy, reisden we naar de streek Gojjam, zo onder Bahir Dar. We gingen zijn geboortedorp en vader die daar priester is bezoeken. Abiy woonde al 15 jaar in Addis en was nog nooit terug geweest. Zijn moeder was met de kinderen naar Addis verhuisd om hen een goede scholing te geven. Zijn vader komt zo eens in de maand naar Addis om hen te bezoeken een reis van 2 dagen, bellen kan hij niet want er was geen stroom/telefoon (nu sinds een half jaar wel).

Tijdens dit bezoek, hoog in de bergen zag ik een jongen van een jaar of tien over de rotsen kruipen, klein mager en een paar heldere ogen. Hij zat regelmatig op een rots tegenover ons huisje naar ons te kijken. Ik vroeg Abiy wat hij had en waarom hij niet geopereerd werd. Vertelde hem het verhaal over het revalidatiehuis in Addis. Een helder antwoord kreeg ik niet. Terug in Addis vroeg ik her en der naar de mogelijkheden maar kreeg niets van de grond, allerlei, voor mij vage, antwoorden, in ieder geval afwijzend en zonder hoop. Thuisgekomen liet het me niet los.

Op een gegeven moment hoorde ik op de radio dat jij naar Oerol zou komen. Ik ging ook naar Oerol, ik maak en ontwerp sieraden en verkoop die daar op de braderie.
"Toevallig" vertelde jij je verhaal ook op mijn vrije dag, je vroeg een droom op te schrijven en ik schreef over Alebachew, zo heet de jongen, dat hij weer zou kunnen lopen.
Drie maanden later zou ik weer naar Ethiopie gaan en mijn werkseisoen was net begonnen, altijd razend druk die drie maanden. Maar ja, ik kreeg ineens een helder idee, het LILIANAFONDS. Ik heb meteen kontakt met ze gezocht, hoorde dat ze op particulier initiatief ook wat doen, maar wel een intakelijst hadden.

Inmiddels wist ik dat Alebachew polio had en 10 jaar was. In het gebied is alleen een soort ehbo post. Vroeger hadden ze tegen zijn ouders gezegd dat hij wel geopereerd kon worden. De mensen denken soms dat het een straf van God is. Soms zijn ze te arm voor de operatie (die is in een staatsziekenhuis wel gratis maar je moet er wel heen! enz.)

Abiy en zijn vriend Jozias hebben alle gegevens bij elkaar gekregen. Het Lilliana fonds zag het positief voor hem in. Ik kreeg van hen het tel.nr plus adres van een mediator in die regio, maar ja, 300 km ervandaan!!! Daar ben ik gaan praten en die is er uiteindelijk op af gegaan. Eerlijk gezegd heb ik hem nog wel wat achter de broek gezeten later, Afrika he! maar het is gelukt. We zijn trouwens wel ook eerst met de fam. van Ale. gaan praten want die moeten het natuurlijk echt willen. Ze wilden het en hij zelf ook, er zit nog een heel verhaal aan vast wie weet vertel ik het je nog eens.

A. is in 2008 geopereerd en gerevalideerd en heb ik hem afgelopen februari opgezocht! Met een voetbal, filmpje van gemaakt, voetballende Alebachew!!!! De DROOM is uitgekomen!!!


Alebachew en zijn vrienden

Inmiddels zijn nog 10 kinderen "goedgekeurd" door het Lilianefonds en er staan er nog een aantal op stapel! In dit gesloten gebied is dus een hele verandering ontstaan, zelfs tijdens onze wandelingen door de bergen waren bij terugkomst in een dorp een stukje verderop mensen met hun kinderen aan het wachten. Foto's genomen en gelijk de intake gedaan.
De 15e ga ik nu naar het Lilianefonds toe. Ik wil o.a. met ze bespreken om in het dorp van Alebachew, Tiame, een mediator aan te stellen, deze kan dan eenvoudig de intakes, en het fotograferen doen en naar het Lilianefonds sturen, ik heb al een gegadigde.

Nou Manon, ik moest dit nu even aan je kwijt. Gea.

Dat is nog eens een verhaal over doen! Ik las zoveel struikelblokken in dit verhaal, plekken waar de meeste anderen bij voorbaat al zouden gestopt zijn (en ik wellicht ook, daarom raakt het me zo). Maar deze vrouw niet. En met succes! Wat een geweldige daadkracht en doorzettingsvermogen, en wat een bewijs tegen het cynisme! Als dat geregeerd had, en hoe vaak laten we ons door cynisme niet weerhouden dingen te doen, was zoiets moois nooit mogelijk geworden. Wat een heldenverhaal!
En weet je, dat is het: als je in het klein helpt, help je de hele wereld!! Echt, echt waar! Kijk maar.

Gepost op 2009-05-28 00:00:00 door

Bevrijdingsfestival in Zwolle...

Aanvang van het bevrijdingsfestival in Zwolle... Aan RTVOost vertellend over de duizenden dromen over VREDE en Vrijheid die ik verzamelde in o.a. Kosovo, Soedan, Noord Oeganda en Zimbabwe.
Dat ze bewaard moeten blijven, en gehoord moeten worden! Later word me nog gevraagd wat daar zo positief aan is, want vandaag vieren we toch bevrijdingsdag? En het enige dat ik zeggen kan is dat ik er zovele verzameld heb, overal elke dag tijdens het reizen door dit soort gebieden. Als we wisten dat we met zovelen hetzelfde wensen, zou dat niet iets heel krachtigs kunnen zijn?


Wat is er nou mooier dan een kind vol dromen?


Zoals beloofd, deze blije foto! Sms de tekst 'GO TREKKER' naar telnr: 1008!


De hele dag in gesprek met mensen over mijn reis en de projecten die ik bezocht en wens te ondersteunen. De kinderen die het liefst trekker-rijden neem ik denkbeeldig mee door de woestijn, langs de Piramides, De hond op het linkerspatbord en op naar de pinguins op de Zuidpool om daar sneeuwpoppen te bouwen met 'de dromen van de wereld' in hun buik!
En ik kom bekenden tegen. Mensen die me in 2004 voor aanvang van de reis hun droom meegaven.
Of (rechts) m'n oude buurmeisje Chantal die ik al zeker 15 jaar niet zag. Ze heeft twee kindjes Hero een jongetje, en een meisje genaamd Lente. Mooie namen he?

Gepost op 2009-05-06 00:00:00 door

Op Koninginnedag gered door groepje Marokaanse jongens!

(Niets is zoals het lijkt!)

Het is Koninginnedag-nacht. Ik rijd na een lange feestellijke dag in de Amsterdamse Jordaan met een oud trekkertje vol trekker t-shirts geladen richting camping Zeeburg.
De dozen staan op instorten, ik moet langs de weg stoppen anders ligt straks alles over straat.
Terwijl ik loop te sjorren en hijsen aan de dozen en met een stuk touw, hoor ik enorm getoet achter me. Ik kijk om een zie een mega-stadsbus achter me wachten. Hij is te groot en kan er niet langs. Achter de bus een slinger ongeduldige auto's.
De buschauffeur grinnikt.

Help. Alles zit los op de trekker, los op de hefinrichting dit duurt eeuwen voor ik hiermee weg kan rijden. TOETTOET klinkt het agressief achter me. Ik kijk enigszins wanhopig om me heen terwijl ik tegen de dozen leun opdat ze niet omvallen. Een uitgelaten groep jongens komt op me af, mondkapjes voor, rennend roepend dat ze een lift willen.
'Kunnen jullie me helpen?' is het enige wat ik uit kan brengen. De jongens klimmen op de trekker en leunen tegen de dozen achterop. Ik klim achter het stuur en gezamellijk rijden we naar een rustiger plek op de stoep. De bus toet en rijd verder. De jongens vragen me weer: mogen we een lift. Ik kijk in de ogen van zeker 7 uitgelaten jongens en de enorme dozenlading op de trekker die nu vastgebonden moet. 'Eh, mag het een andere keer?' 'Sure, no problem.'
Ik zie dat ze snappen dat het wat veel is. Ik zie ook de blije blik dat ze me geholpen hebben. De jongens lopen door en ik hoor ze praten over Marokko en tractoren daar.
Gered door een groepje Marokaanse jongeren! Op een rare heftige Koninginnedag in Nederland.
Even later rijd ik in het donker langs ze heen. We zwaaien uitgelaten naar elkaar.
Niets is wat het lijkt!
Wat is het leuk om vrolijk en open in de wereld te staan! Kijk eens hoe mooi mensen dan zijn!

Gepost op 2009-05-03 00:00:00 door

Meer...